Róża angielska LADY OF SHALOTT®

Lady of Shalott- to absolutna legenda i jedna z najbardziej niezawodnych róż Davida Austina (wprowadzona w 2009 roku). Pełna wigoru, szybko rosnąca róża osiągająca dość znaczne rozmiary.

Ma barwę bogatą, miedziano-pomarańczową (brzoskwiniową), która w słońcu mieni się złotem. Co ciekawe, spód płatków jest złocisto-żółty, co daje piękny kontrast z pomarańczowym wnętrzem.

Przez wielu miłośników róż uznawana za jedną z najlepszych angielek, ze względu na wyjątkową zdrowotność i wigor, oraz bardzo długie, nieprzerwane kwitnienie. Kwitnie niemal bez przerwy przez cały sezon. Nawet gdy przekwita, płatki ładnie opadają.

Kwiaty są dość duże, lekko przewieszają się na krzewie. Wypuszcza długie, łukowato wygięte pędy, które z czasem obsypują się kwiatami. Zapach jest przyjemny i ciepły, o średniej sile. Jest to klasyczny zapach herbaty z wyraźnymi nutami pieczonego jabłka i goździków. Idealnie pasuje do jej "jesiennej" kolorystyki, mimo że kwitnie latem.

Rysunek przedstawia wymiary i pokrój róży angielskiej Lady of Shalott na podstawie naszych wewnętrznych obserwacji 3-letniego krzewu w Żywym Katalogu róż. Zaklasyfikowaliśmy tę różę do typu 11. z 17. różnych typów które opracowaliśmy by pomóc w lepszym doborze róż wg preferencji naszych Klientów. Można zobaczyć je tutaj: https://www.rozeogrodowe.pl/pl/i/TYPY-ROZ/53

Lady of Shalott ma dość nieregularny kształt, osiągnęła 140cm wysokości przy 110cm szerokości. Róże angielskie potrzebują zwykle więcej czasu by osiąść jednak ta róża ma spory wigor. Pędy są długie i mocne a w górnej części zaczynają się łukowato przewieszać. Kwiaty są duże i pojawiają się równomiernie na całym krzewie. 

Wykres zrobiony na podstawie obserwacji 3-letnich krzewów w sezonie 2025 w Więckowicach w  gminie Wojnicz.

W sezonie 2025 dokonaliśmy obserwacji, dzięki którym możemy przedstawić wykres kwitnienia Lady of Shalott w poszczególnych tygodniach, od maja do początku grudnia. Miejscem obserwacji był nasz Żywy Katalog róż. Lady of Shalott zaliczyliśmy do róż kwitnących dość wcześnie. Pierwsze kwiaty pojawiły się końcem maja, w pierwszym tygodniu czerwca zakwitło już 40% pąków, w kolejnym tygodniu ich liczba spadła o połowę. Następnie w połowie czerwca znów pojawił się pik. Od końca czerwca do połowy lipca stabilnie kwitło średnio 20% pąków. W połowie lipca nastąpiła tygodniowa przerwa w kwitnieniu, później obserwowaliśmy stopniowo coraz więcej kwiatów. Drugie kwitnienie, mocniejsze od pierwszego przypadło na połowę sierpnia i było naprawdę imponujące. We wrześniu, październiku i aż do połowy listopada z bardzo małymi przerwami kwiaty, mimo swej angielskiej delikatności, utrzymywały się. Było ich już niewiele ale przez swoją wielkość nadal były widoczne z daleka jak lampiony.